Όταν είμαστε μέλη μιας ομάδας, είναι φυσικό να αλληλεπιδράμε μεταξύ μας. Συνήθως το εγώ είναι εκείνο που παίρνει τα ηνία και παίζει διάφορους ρόλους. Ο τρόπος που είναι σήμερα χτισμένη η κοινωνία είναι μια αδιάκοπη επιρροή των εγώ πάνω σε άλλα εγώ.
Ένας άνθρωπος που σταδιακά υπερβαίνει το εγώ, επιδράει με έναν θετικό τρόπο το κοινωνικό σύνολο κι ας μην το αντιλαμβάνεται. Ας φανταστούμε το αποτέλεσμα της εγωικής συμπεριφοράς των ανθρώπων ως μια κρούστα που αγκαλιάζει τον πλανήτη. Η κρούστα αυτή ενισχύεται κάθε φορά που κάποιος εκδηλώνει μια εγωική συμπεριφορά. Η ζήλια, ο φόβος, ο θυμός, η απογοήτευση, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η αλαζονεία… όλα αυτά και άλλα είναι εγωικές συμπεριφορές που επιδρούν αρνητικά στο συλλογικό ασυνείδητο.
Όταν όμως αρχίζει η διαδικασία της αφύπνισης εσωτερικά στον άνθρωπο, δηλαδή αρχίζει να υπερβαίνει το εγώ, τότε μικρές τρυπούλες αρχίζουν να εμφανίζονται σε αυτή την κρούστα και να μπαίνει φως. Αυτές οι ακτίνες φωτός είναι τόσο δυνατές που επιδρούν χίλιες φορές περισσότερο από οποιαδήποτε εγωική συμπεριφορά.
Η διαδικασία της αφύπνισης είναι ένα προσωπικό ταξίδι που βοηθάει όμως το σύνολο της ανθρωπότητας. Κάθε φορά που αποφασίζεις να μην αντιδράσεις με βάση το εγώ, αρχίζεις να τρυπάς αυτή την κρούστα. Κάθε φορά που αποφασίζεις να χαμογελάσεις σε έναν γκρινιάρη συνάδελφο και να τον συμπονέσεις αντί να δυσανασχετήσεις μαζί του, ενισχύεις ένα άνοιγμα φωτός. Κάθε φορά που αποφασίζεις να αντιδράσεις απέναντι στο φόβο που σου φυτεύουν οι άλλοι με πράξεις αγάπης και καλοσύνης αντί να εκφράσεις θυμό, παράπονα και αγανάκτηση, μια νέα ακτίνα φωτός ενισχύει θετικά το συλλογικό ασυνείδητο.
Και οι καρδιές των ανθρώπων αλαφρώνουν.
Δεν είσαι το σώμα σου. Δεν είσαι το εγώ. Δεν είσαι η ατέλειωτη μουρμούρα που συμβαίνει στο νου σου. Είσαι το Σύμπαν σε ανθρώπινη μορφή, το ένα Απεριόριστο Ον εκφρασμένο σε ό,τι βλέπεις πάνω στη Γη.
Υπερβαίνοντας το εγώ, φωτίζεις την ανθρωπότητα. Μία νίκη κάθε φορά, μια υπέρβαση κάθε φορά. Τόσο απλά.
Με αγάπη,
Έλενα