Ράβε, ξήλωνε, δουλειά να μη σου λείπει, όπως λέει και ο Νίκος Ξυλούρης. Αλλά όχι μονάχα εργασία και χαρά αλλά και ένας τρόπος για να ασχοληθείς με κάτι που σε γεμίζει, μέχρι να περιμένεις να συμβούν πράγματα που τα έφτασες μέχρι εκεί που μπορούσες να τα πας και τώρα τα απελευθερώνεις. Μια δύσκολη κατάσταση που περνάμε, συχνά μας κάνει να βαλτώνουμε. Το να εντατικοποιήσεις λιγάκι το πρόγραμμά σου για να παραμείνεις σε εγρήγορση, είναι ένας καλός τρόπος για να το αποφύγεις.
Έχεις κάνει ό,τι περνάει από το χέρι σου για να συμβούν καταστάσεις, έχεις παραγγείλει από τον κατάλογο του Σύμπαντος την πραγματικότητα που επιθυμείς και για κάποιον λόγο, τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως ακριβώς θα ήθελες, ειδικά όταν ανακατεύονται και άλλοι θεοί στο σενάριο που θα πρέπει να κάνουν το δικό τους μερίδιο. Για να μη σε προλάβει η απογοήτευση, κρατάς τον εαυτό σου απασχολημένο. Κουκουλώνεις έτσι τα πράγματα; Όταν γίνεται ψυχαναγκαστική η οποιαδήποτε εργασία σου, δηλαδή με αυτοσκοπό να ξεπεράσεις καταστάσεις, ναι, είναι ψυχαναγκαστική και καλά θα κάνεις να φύγεις από αυτό το μοτίβο. Όταν όμως εντείνεις την εργασία σου προκειμένου να δείξεις υπομονή με τις συγχρονικότητες που είναι να συμβούν και από μέρους σου, έχεις κάνει οτιδήποτε ήταν δυνατό, η εργασία είναι ένας καλός τρόπος για να σε κρατάει απασχολημένο και να γειώνεις χαρά.
Η ενέργεια πρέπει να κινείται για να υπάρχει και όπως λέει και ο φίλος μου ο JP, αν δεν μπορείς να κάνεις κάτι με αυτό που σε προβληματίζει, ασχολήσου με ένα άλλο θέμα. Σημασία έχει να κινείται η ενέργεια, προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Να μη βαλτώνεις στη συνήθεια και στα ασφαλή. Η εργασία, το να κρατάς τον εαυτό σου απασχολημένο δείχνοντας υπομονή στα πράγματα να εξελιχθούν, δεν είναι πανάκεια για όλες τις καταστάσεις και από μόνο του, έχει κι αυτό ένα όριο. Σύντομα θα οδηγήσει στον ψυχαναγκασμό, καθώς θα είναι ένας τρόπος για να μην αντιμετωπίζεις τα θέματά σου.
Να εκφράζεις το πάθος σου, κάποιες φορές σε πιο εντατικούς ρυθμούς, προς χάρη της υπομονής και όχι ως ένα τρόπο να κουκουλώσεις τις καταστάσεις. Αυτό προϋποθέτει να έχεις κάνει πρώτα, το καλύτερο που μπορείς μέχρι στιγμής, για το θέμα που σε προβληματίζει. Καθώς γειώνεις ενέργεια μέσω της εντατικής δουλειάς, η ενέργεια αυτή αγγίζει και το πρόβλημα και το κάνει να αλλάζει – γι’ αυτό και να αναθεωρείς τη στάση σου καθημερινά. Μήπως έχουν εμφανιστεί νέες δυνατότητες που χρειάζεται να καταπιαστείς με αυτές, προκειμένου να κινηθεί η ενέργεια και στο θέμα που σε απασχολεί; Κάνε το καλύτερο που μπορείς και μέχρι εκεί που μπορείς.
Συμβαίνει συχνά, στις μεταξύ μας σχέσεις με τους άλλους θεούς, να χρειάζεται να δείξουμε υπομονή σε κάποιες διαδικασίες, που δεν αφορούν άμεσα εμάς. Προκειμένου να δημιουργούνται εντάσεις και αντιπαραθέσεις, έχε την υπομονή να περιμένεις την εξέλιξη των πραγμάτων, μέσα στη σιωπή της δημιουργίας σου. Η εντατική δουλειά σε κάτι που αγαπάς να κάνεις, θα σου χαρίσει αυτό τον χώρο και χρόνο που χρειάζεται να απλωθεί, προκειμένου να συμβούν εξελίξεις. Πολλές από τις μεγαλύτερες δημιουργίες των ανθρώπων, έχουν έρθει μετά από μια διάλυση σχέσης, ενός θανάτου που συγκλόνισε ή μιας εμπειρίας που σόκαρε. Εγώ δε θα το πάω τόσο μακριά, απλά το αναφέρω ως ένα παράδειγμα δύσκολων συναισθηματικών καταστάσεων που βρήκαν διέξοδο στη δημιουργία.
Και κάποια στιγμή, θα σταματήσεις να δουλεύεις εντατικά και θα ρίξεις μια καλή ματιά στο όλο θέμα που περίμενες να ζυμωθεί. Υπήρχε κάποια πρόοδος ή παρέμειναν τα πράγματα όπως ακριβώς τα άφησες; Η εντατική δουλειά είναι το προσωρινό μπαστουνάκι της υπομονής, ένας τρόπος για να συνεχίσεις να διοχετεύεις ενέργεια προς μια κατεύθυνση, όταν δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο προς μιαν άλλη. Μην την χρησιμοποιείς για να αποφύγεις τις ευθύνες σου ή να κουκουλώσεις καταστάσεις δικαιολογώντας τις. Η εντατική δουλειά ως ένα μέσο γείωσης ενέργειας, προϋποθέτει να έχεις κάνει πρώτα, το καλύτερο που μπορείς στην ύλη και όχι για πολύ, γιατί σύντομα το σώμα σου θα αρχίσει να στέλνει τα δικά του μηνύματα.
Και όλα θα είναι μια χαρά στον κόσμο σου…
Με αγάπη
Έλενα