Ερ. Λέτε πως η ευτυχία (κατά την περιγραφή τής ευτυχίας στις διδασκαλίες σας) δεν είναι του σώματος και του νου.
R.S. Ναι, δεν συνοδεύεται πάντα από απόλαυση και η απόλαυση δεν συνοδεύεται πάντα από ευτυχία. Δεν είχατε ποτέ την εμπειρία να τρώτε ένα νόστιμο γεύμα και να είστε λυπημένοι;
Ερ. Φυσικά.
R.S. Ευχάριστη εμπειρία, αίσθημα λύπης. Μπορείτε βέβαια να έχετε και μια χαρούμενη εμπειρία μέσα σε μια καθημερινή και δυσάρεστη κατάσταση. Μπορεί να κάθεστε σε ένα τρένο γεμάτο ανθρώπους στη Ρωσία και να νιώθετε απίστευτα γαλήνιοι.
Ερ. Πιστεύω πως απλά προσπαθώ να καταλάβω… Κατανοώ πως υπάρχει κάτι περισσότερο αλλά τι είναι αυτό… Όμως η Άπειρη συνειδητότητα δεν νιώθει ευτυχισμένη. Απλά είναι.
R.S. Αυτό είναι αλήθεια. Ευτυχία… μερικοί άνθρωποι αντιλέγουν κι έχουν δίκιο, για την πραγματική χρήση τής λέξης “ευτυχία”, επειδή η ευτυχία στην καθομιλουμένη συνδέεται με μια κατάσταση ευδαιμονίας ή χαράς του σώματος/νου. Δεν εννοώ αυτό. Αυτή θα ήταν μια προσωρινή κατάσταση. Αυτό που εννοώ με την ευτυχία είναι περισσότερο μια αίσθηση ολοκλήρωσης.
Ερ. Αυτό το καταλαβαίνω. Πιστεύω πως ίσως σκέφτομαι υποσυνείδητα ότι υπάρχουν δύο εαυτοί. Υπάρχει ο Απεριόριστος Εαυτός και ο ατομικός εαυτός… αν και δεν έχω κάποια τέτοια εμπειρία.
R.S. Όχι. Υπάρχει μονάχα ένας Εαυτός. Δεν υπάρχουν δύο Εαυτοί. Υπάρχει μόνο ένας Εαυτός. Υπάρχει μόνο μια Ύπαρξη.
Ερ. Και η ευτυχία είναι η έμφυτη φύση του;
R.S. Ευτυχία είναι όταν αυτή η Ύπαρξη λάμπει όπως είναι… σε αντίθεση με το όταν λάμπει αμυδρά επειδή έχει αναμειχθεί με σκέψεις και συναισθήματα.
Ερ. Εντάξει. Τώρα το κατάλαβα. Δεν μιλάτε για την ευτυχία ως συναίσθημα.
R.S. Όχι, η ευτυχία δεν είναι συναίσθημα. Ένα συναίσθημα θα ήταν τα συνεχιζόμενα αποτελέσματα της ευτυχίας στο σώμα ή το νου· οι συνέπειες της ευτυχίας στον υλικό κόσμο. Δεν είναι όμως κάποιο συναίσθημα ή μια κατάσταση. Είναι η φύση, δηλαδή η λάμψη τής αγνής Ύπαρξης όταν αυτή η αγνή Ύπαρξη δεν είναι πλέον αναμεμειγμένη – άρα δεν περιορίζεται – με σκέψεις, αισθήσεις και αντιλήψεις.
Ερ. Ναι. Το γνωρίζω αυτό. Ναι.
R.S. Άρα λοιπόν, υπάρχει μονάχα μια Ύπαρξη. Το Είναι όλων των φαινομενικών πραγμάτων και το είμαι όλων των φαινομενικών Εαυτών αποτελούν την  ίδια αδιαίρετη Ύπαρξη. Υπάρχει μια Ύπαρξη η οποία λάμπει μέσα στον καθένα μας ως η γνώση τού είμαι και στον κόσμο ως η γνώση τού είναι. Το είμαι όλων των Εαυτών και το είναι όλων των πραγμάτων είναι η ίδια η Ύπαρξη. Και όντας μόνο μια Ύπαρξη, δεν μπορεί να έχει όρια. Αυτό το Απεριόριστο Ον, όταν λάμπει όπως είναι, ονομάζεται γαλήνη ή ευτυχία.
Όταν όμως αυτή η Ύπαρξη αναμειγνύεται με σκέψεις, συναισθήματα, αισθήσεις και αντιλήψεις, αυτή η Ύπαρξη φαίνεται να περιορίζεται κι επομένως γίνεται πεπερασμένη και ξεχωριστή. Άρα, το ξεχωριστό Ον ή ο ξεχωριστός Εαυτός είναι απλά η αληθινή και μοναδική Ύπαρξη τής Απεριόριστης Συνειδητότητας ή το Απεριόριστο Ον τού Θεού… αναμεμειγμένο και περιορισμένο από σκέψεις και συναισθήματα. Δεν υπάρχει Τζον Σμιθ ΚΑΙ (ο ρόλος που παίζει ως ηθοποιός) βασιλιάς Λιρ. Υπάρχει μονάχα ο Τζον Σμιθ. Αναμεμειγμένος με σκέψεις και συναισθήματα, ο Τζον Σμιθ ονομάζεται βασιλιάς Λιρ. Όταν αφαιρεθούν όλες οι σκέψεις και τα συναισθήματα από τον βασιλιά Λιρ, λάμπει ως Τζον Σμιθ κι αμέσως τα βάσανά του τελειώνουν και βιώνει την έμφυτη γαλήνη του.
Η ευτυχία είναι απλά η λάμψη τής Ύπαρξης που απλά είναι.
Αυτή είναι η εμπειρία που λαχταρούν όλοι, χωρίς εξαίρεση. Όλοι απλά λαχταρούν να μάθουν τον εαυτό τους όπως είναι… (όχι όπως φαίνονται να είναι· περιορισμένοι από σκέψεις, αναμνήσεις, σχέσεις, δραστηριότητες). Όλοι όμως αναζητούν μόνο να μάθουν τον εαυτό τους όπως είναι.
Ερ. Πολύ χρήσιμο. Σας ευχαριστώ.
― Rupert Spira