Ο ψαράς, προκειμένου να έχει μια πετυχημένη ψαριά, πρώτα με υπομονή ξεμπερδεύει τα δίχτυα και κλείνει τις τρύπες, ξέροντας πως η προετοιμασία είναι πολύ σημαντική. Έπειτα, μπαίνει στην βάρκα, βγαίνει στα ανοιχτά, απλώνει τα δίχτυα και με υπομονή περιμένει να πιάσει τα ψάρια. Έχει μάθει να αφουγκράζεται τη κίνηση κάτω από τα νερά, γνωρίζει τα επικίνδυνα ρεύματα της θάλασσας που μπορούν να τον παρασύρουν, ξέρει πότε ο καιρός είναι ευνοϊκός για την ψαριά του, ακόμη και ποια ώρα της ημέρας είναι κατάλληλη. Η υπομονή του ανταμείβεται και γυρνάει σπίτι του με πολλά ψάρια στο καλάθι του.
Πίσω από την επιτυχία του ψαρά, υπάρχει γνώση που είτε έχει μεταλαμπαδευτεί από τον πατέρα του είτε έχει αποκτηθεί από ανάγκη να βγάζει τα προς το ζειν είτε επειδή αγαπάει τη θάλασσα είτε για χίλιους δυο άλλους λόγους. Σε όλες τις περιπτώσεις, ο ψαράς έχει μετρήσει πολλές αποτυχίες και δυσκολίες. Μπορεί να έχασε τα δίχτυα του επειδή σκάλωσαν σε κάποιον ύφαλο, η βάρκα του να χτύπησε στα βράχια και να έπαθε μεγάλες ζημιές ή να γύρισε πολλές φορές με άδεια χέρια στο σπίτι. Όμως αυτό δεν αποθάρρυνε τον ψαρά να συνεχίσει να ψαρεύει και να προσπαθεί για το καλύτερο το επόμενο πρωί.
Η ζωή είναι γεμάτη προκλήσεις που πολλές φορές αποθαρρύνουν τον άνθρωπο. Υπάρχουν στιγμές που φαίνεται να έχουμε κολλήσει στο ίδιο σημείο, άλλες φορές η δουλειά που κάνουμε μας στραγγίζει ενεργειακά ή οι στόχοι που έχουμε βάλει φαίνονται πολύ μακρινοί. Όμως, για να γευτούμε τα φρούτα χρειάζεται να επιμείνουμε και να συνεχίσουμε να προχωράμε. Ας μάθουμε να κάνουμε υπομονή με τη δουλειά που δεν μας αρέσει, μέχρι να εμφανιστεί μιαν άλλη ευκαιρία εργασίας. Ας εξασκήσουμε την υπομονή σε όλες τις περιπτώσεις που αποτυγχάνουμε και ας μάθουμε να αποδεχόμαστε πρώτα τους πικρούς καρπούς της ζωής με μεγαλοσύνη και χάρη.
Να θυμάσαι πως το εγώ είναι εκείνο που περιμένει συγκεκριμένα αποτελέσματα, που περιμένει να φτάσει κάπου, που γκρινιάζει και παραπονιέται όταν οι συνθήκες που ζει ο άνθρωπος δεν είναι ιδανικές. Όταν το εγώ το διαφεντεύει το σώμα, κάθε αποτυχία μοιάζει ανυπέρβλητη. Όταν όμως το Σύμπαν έχει αναλάβει το ταξίδι, ο άνθρωπος δεν κάνει διάκριση ανάμεσα στις θετικές και αρνητικές εμπειρίες αλλά αγκαλιάζει κάθε τι που του φέρνει η ζωή γιατί έχει μάθει να απολαμβάνει το ταξίδι.
Έχεις μία μόνο δουλειά να κάνεις, ένα και μόνο καθήκον: να υπερβείς το εγώ. Τότε μόνο θα αφυπνιστείς. Τότε θα αλλάξει η ανθρωπότητα. Τότε θα σβήσεις το κάρμα σου. Τότε θα είσαι εν πλήρη συνειδήσει το Σύμπαν σε ανθρώπινη μορφή.
Αυτή είναι και η καλύτερη ψαριά της ζωής σου. Κάνε λοιπόν ό,τι χρειάζεται.
Με αγάπη,
Έλενα