Κάθε στιγμή υπάρχουν πολλές επιλογές στη ζωή μας. Άλλες μικρότερες και άλλες μεγαλύτερες. Μπορείς να επιλέξεις με ποια διάθεση θα ξεκινήσεις την ημέρα σου, τι φαγητό θα φας, αν θα παραμείνεις σε μια δουλειά ή σε μια σχέση… Η ψυχή του ανθρώπου βρίσκεται συνεχώς μπροστά στο δίλλημα των επιλογών.
Πώς θα ξέρεις τι είναι το καλύτερο για σένα; Υπάρχουν στιγμές που πραγματικά δεν ξέρεις τι να κάνεις και τότε αναζητάς βοήθεια από ανθρώπους που μπορούν να δουν τη μεγαλύτερη εικόνα του παζλ στη ζωή σου. Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να είναι ένας επαγγελματίας ή ένας φίλος ή ένας γονιός. Όπως και να έχει, μια δεύτερη γνώμη είναι πάντοτε καλοδεχούμενη σε στιγμές σύγχυσης και άγχους.
Κάθε άνθρωπος χρειάζεται τον καθοδηγητή του. Χρειάζεται μια ακτίνα φωτός στο χάος των σκέψεων για να μπορέσει η καρδιά να δει καθαρότερα. Όταν ο εγωικός νους γεμίζει με σκέψεις και συναισθήματα τον άνθρωπο, χρειάζεται κάποιον ικανό που θα διώξει τα σύννεφα. Κάποιον που δεν θα πάρει τη δύναμή του, ούτε θα του πει τι να κάνει, παρά θα τον βοηθήσει να δει τις επιλογές του και να ακούσει τη καρδιά του.
Όταν η διαδικασία της αφύπνισης έχει αρχίσει, υπάρχει μεγάλη σύγχυση στη ζωή του ανθρώπου. Αφύπνιση σημαίνει υπέρβαση του εγωικού νου. Η σύγχυση δημιουργείται καθώς συστήματα πεποίθησης, οπτικές και εργαλεία που συνήθιζαν να λειτουργούν, δεν λειτουργούν πλέον. Έτσι, ο άνθρωπος, για ένα μεγάλο διάστημα, λειτουργεί πότε με τον εγωικό νου και πότε με τον ανώτερο νου. Τα πράγματα όμως δεν αργούν να ξεκαθαρίσουν όταν έχει βοήθεια. Καθώς έλκεται από τη διαδικασία να υπερβεί τον εγωικό νου, το Σύμπαν στέλνει στον άνθρωπο όλη τη βοήθεια που θα χρειαστεί, στη μορφή που είναι κατάλληλη για την παρούσα φάση της ζωής του.
Όταν ο άνθρωπος έχει υπερβεί τον εγωικό νου, δεν υπάρχει ανάγκη για καθοδήγηση ή κάποιος να του πει τι να κάνει. Δεν έχει ανάγκη να έλξει πράγματα στη ζωή του και να υλοποιήσει εκείνο ή το άλλο, καθώς δεν έχει πλέον επιθυμίες. Έχει 100% εμπιστοσύνη πως κάθε εμπειρία που συμβαίνει είναι πάντοτε κατάλληλη, χωρίς να τη κρίνει αν είναι καλή ή κακή. Είναι αυτό που είναι.
Ο άνθρωπος που αφυπνίζεται είναι ήσυχος και ήρεμος. Ό,τι χρειάζεται να κάνει το νιώθει αυθόρμητα κι η καθοδήγηση προέρχεται από την κατάσταση της Παρουσίας, δηλαδή την τέλεια ευθυγράμμιση με το Σύμπαν στην παρούσα στιγμή και μόνο. Στην ουσία καθοδηγεί ο ίδιος τον εαυτό του γιατί έχει συνείδηση πως είναι το Σύμπαν σε μιαν ανθρώπινη μορφή. Ξυπνά μια μέρα με αυτή την ιδέα και την άλλη με μια άλλη. Γνωρίζει πότε να δώσει ενέργεια σε κάτι που εμφανίζεται και πότε να το αφήσει να φύγει. Δεν έχει καμία παρόρμηση να επιθυμήσει ή να θέσει στόχους ή να έχει όνειρα γιατί όλα αυτά προέρχονται από τον εγωικό εαυτό τον οποίο έχει υπερβεί. Δεν καταπιέζει τίποτα μέσα του και βιώνει γαλήνη ό,τι κι αν συμβαίνει. Νιώθει πληρότητα, ευδαιμονία και αγάπη απλά και μόνο πίνοντας ένα ποτήρι νερό.
Το να ζει ο άνθρωπος χωρίς εγωικό νου είναι το επόμενο στάδιο εξέλιξης της ανθρωπότητας. Είναι μια διαδικασία που θα συμβεί στις ψυχές που είναι ώριμες για κάτι τέτοιο. Στις υπόλοιπες, το να ζει κάποιος χωρίς εγωικό νου φαντάζει βαρετό. “Πώς θα ζω αν δεν έχω επιθυμίες, στόχους και όνειρα;” “Και τι θα γίνει δηλαδή… θα ζούμε απλά χωρίς να ξέρουμε πού πηγαίνουμε;” Και άλλα τέτοια πράγματα θα ρωτήσει το εγώ που πανικοβάλλεται στην ιδέα να μη διαφεντεύει το σώμα και να κάνει την ψυχή να τρέχει από εδώ και από εκεί.
Κανένας δεν μπορεί να νικήσει το εγώ. Είναι άσκοπο να προσπαθείς να το πείσεις. Ένας αφυπνισμένος άνθρωπος, μπροστά σε αυτές τις ερωτήσεις, απλά χαμογελάει. Αν υπάρχουν αυτά τα ερωτήματα, η ψυχή δεν είναι έτοιμη ακόμη. Όμως έχει τον σπόρο που θα ανθίσει όταν έρθει η ώρα. Όλοι μας τον έχουμε.
Με αγάπη,
Έλενα