Υπάρχει ένας Εαυτός.
Οι άνθρωποι μπορεί να τον λένε με διάφορα ονόματα: Νιρβάνα, Συνειδητότητα – Ευδαιμονία – Ύπαρξη, Απεριόριστο Ον, Θεός.
Του δίνουν διάφορα ονόματα. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι πώς τον ονομάζεις εσύ.
Πρέπει να είσαι αυτός ο εαυτός που πάντα ήταν και πάντα θα είναι. Πρέπει να υψώνεις τον εαυτό σου σε εκείνο το μέρος όπου δεν υπάρχει κόσμος, σύμπαν, κανένας άνθρωπος, κανένας νους.
Πραγματικά δεν έχει σημασία τι πνευματικές ασκήσεις κάνεις, αν ασκείσαι στο ζεν, στον Ταοϊσμό, στον μυστικιστικό Χριστιανισμό ή στην Καμπάλα. Δεν έχει σημασία σε τι ασκείσαι.
Τι κάνεις όμως με αυτή την άσκηση; Βουτάς βαθιά μέσα σου για να βρεις την πραγματικότητά σου; Ή ακόμα διαβάζεις πολλά βιβλία, πηγαίνεις σε πολλές διαλέξεις και στην ουσία μπερδεύεσαι περισσότερο;
Άσε τον κόσμο στην ησυχία του.
Μην προσπαθείς να διορθώσεις τον κόσμο. Όταν λέω να διορθώσεις τον κόσμο, εννοώ να διορθώσεις τους ανθρώπους, τις τοποθεσίες ή τα πράγματα.
Όλα έχουν την τάση να εξισορροπούνται. Υπάρχουν συγκεκριμένοι νόμοι στο σύμπαν με τους οποίους φροντίζεται μόνο του. Υπάρχει μια δύναμη και μια παρουσία που ξέρει τον τρόπο κι εσύ καλείσαι να παραδοθείς σε αυτή τη δύναμη, σε αυτή την παρουσία.
Απόλυτη παράδοση. Δεν είναι δική μου θέληση αλλά δική Σου. Αυτή είναι η σπουδαιότερη διδασκαλία κάθε συστήματος.
Όταν παραιτείσαι από το εγώ σου και παραδίνεσαι απόλυτα επιτρέποντας στις υπάρχουσες δυνάμεις να σε καθοδηγήσουν, να σου δείξουν τον δρόμο, να σε φροντίσουν και να ξεδιπλωθούν μέσα από εσένα, όλα θα πάνε καλά.
― Robert Adams